10 حقایق جالب سریال Family Guy از ایران گای قسمت اول

(Family Guy) یکی از محبوب‌ترین سریال‌هایی است که تاکنون پخش شده‌اند. داستان این سریال حول خانواده گریفین می‌چرخد؛ خانواده‌ای که در ظاهر عادی به نظر می‌رسند اما هیچ‌وقت نمی‌توانند از دردسرها و موقعیت‌های عجیب و غریب دور بمانند. اعضای این خانواده همیشه یکدیگر را دست می‌اندازند، اما در نهایت پشت هم هستند و حداقل سعی می‌کنند کار درست را انجام دهند.

پیتر پدر خانواده است و گاهی اوقات کمی نادان به نظر می‌رسد. لوئیس همسر او و مادر خانواده است که شغلش خانه‌داری و مراقبت از سه فرزندشان است. مگ بزرگ‌ترین فرزند خانواده است و همیشه چه در خانه و چه در مدرسه مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرد. کریس فرزند وسطی است و در دوران awkward نوجوانی به سر می‌برد که هنوز نمی‌داند چطور باید با جنس مخالف رفتار کند. استویی کوچک‌ترین عضو خانواده است، اما نوزادی نابغه است که هر وقت هر چه بخواهد، انجام می‌دهد. خانواده گریفین همچنین سگی به نام برایان دارند که چندان شبیه سگ‌ها نیست؛ او روی دو پا راه می‎‌رود و مدام حرف می‌زند.

این سریال اولین بار در سال ۱۹۹۹ پخش شد و تقریباً از آن زمان تا امروز روی آنتن است. با این که دو بار لغو شده، اما طرفداران همچنان سیر نمی‌شوند و خانواده عجیب گریفین را دوست دارند. اما واقعاً چه چیزهایی در این سریال از دید طرفداران پنهان مانده است؟ مشخص است که زیاد! در ادامه به برخی پشت‌پرده‌ها و نکاتی اشاره می‌شود که شاید خیلی‌ها متوجه آن نشده باشند. با ما همراه باشید!

10- نام کامل مِگ، مِگاترون است.

این سریال همیشه جزئیات جدیدی درباره شخصیت‌ها فاش می‌کند که بیننده‌ها قبلاً از آن‌ها خبر نداشتند. فهمیدن اینکه نام واقعی مگ در واقع «مگاترون» است چندان تعجب‌آور نبود؛ به‌خصوص با توجه به اینکه او دو نفر از عجیب‌ترین والدین تاریخ تلویزیون را دارد. ظاهراً بعد از این که مادرش نام «مگان» را برایش انتخاب کرد، پدرش (پیتر) خودش سرخود نام او را به «مگاترون» تغییر داد. با وجود اینکه «مگاترون» نام رسمی و قانونی اوست، اما خانواده و معلم‌هایش اغلب او را همان مگان صدا می‌زنند. مگ همیشه می‌دانست نام واقعی‌اش مگاترون است، اما تا حد امکان این موضوع را پنهان می‌کرد، چون کمی از این‌که پدرش چنین نامی برایش انتخاب کرده، خجالت می‌کشید.

9- رنگ مو های لوییس در اصل بلوند بود

لوئیس مادر خانواده گریفین است، هرچند فرزندانش احترام چندانی برای او قائل نیستند و همسرش هم اغلب حرف‌هایش را نادیده می‌گیرد. با این وجود، لوئیس همیشه خانواده را کنترل می‌کند و مطمئن می‌شود همه چیز در خانه به درستی پیش برود.

در ابتدا قرار بود لوئیس موهای بلوند داشته باشد و تا نسخه نهایی سریال هم موهایش بلوند بود. اما درست قبل از اتمام ساخت سریال، موهای او به رنگ قرمز تغییر داده شد و از آن زمان تا امروز همین رنگ را حفظ کرده است. شاید همین نکته توضیح دهد که چرا کریس (پسر خانواده) در سریال موهای بور دارد؛ چون قرار بود مادرش هم در اصل موهای بلوند داشته باشد.

8- شخصیت مگ فقط یک شوخی بود

نویسندگان سریال مطمئن نبودند که چه نوع شخصیتی برای مگ خلق کنند، به همین دلیل به تدریج او را به شخصیتی تبدیل کردند که دائماً مورد بی‌توجهی، تمسخر و شوخی‌های خانواده و اطرافیان قرار می‌گیرد. به عبارتی، مگ بیشتر به خاطر شوخی‌ها و رفتارهای منفی دیگران با او شناخته می‌شود، نه به خاطر ویژگی‌های شخصی خودش، زیرا نویسندگان راه مشخصی برای رشد شخصیت مگ نداشتند و او را نقطه اصلی شوخی و دست انداختن‌های سریال قرار دادند.

مگ از ابتدای سریال همیشه هدف اصلی شوخی‌ها و طعنه‌های خانواده‌اش بوده است. اعضای خانواده دائماً او را به خاطر ظاهر، شخصیت و علایقش دست می‌اندازند و مسخره می‌کنند.

با این‌که این رفتارها ادامه‌دار است، مگ کاملاً به آن عادت کرده و تا حدی هم با آن کنار آمده است.

اینکه مگ به اصطلاح «کیسه بوکس» خانواده است، کاملاً تصادفی نیست و عمدتاً به این دلیل است که نویسندگان سریال واقعاً نمی‌دانستند چطور یک دختر نوجوان را به‌درستی و به شکل بامزه‌ای در داستان بنویسند. ست مک‌فارلن (خالق سریال) هم در مصاحبه‌ای گفته بود که این نتیجه تصمیم‌گیری جمعی توسط گروهی از نویسندگان مرد بوده است.

7- نام وسط کریس، «کراس» است.

کریس فرزند وسط خانواده گریفین است و در طول سریال، او در آن دوران awkward نوجوانی قرار دارد که هنوز نمی‌داند چطور باید با دخترها رفتار کند.

با وجود این، کریس پسری خوش‌قلب و مهربان است و شاید حتی از همه خانواده خوش‌نیت‌تر باشد.

اینکه نام وسط کریس «کراس» (Cross) است، منطقی به نظر می‌رسد چون پدرش (پیتر) در خانواده‌ای بسیار مذهبی بزرگ شده و گفته می‌شود که در جوانی تعهد زیادی به مذهب داشته است. همچنین این نام به یکی از افراد مشهور هم اشاره دارد.

6- کواگمایر 70 سال سن دارد.

در سریال، سن واقعی گلن کواگمایر (Quagmire) یکی از حقایق جالب و غیرمنتظره است. با اینکه ظاهر او بسیار جوان‌تر به نظر می‌رسد و سبک زندگی‌اش هم کاملاً مانند یک فرد جوان و پرانرژی است، اما در واقع سنش بسیار بیشتر است. در یکی از قسمت‌های سریال فاش می‌شود که او ۷۰ ساله است، چیزی که قطعاً اکثر بینندگان را شگفت‌زده می‌کند!

5- بانی سوانسون هفت سال باردار بود.

در سریال “فامیلی گای”، یکی از شوخی‌های تکرارشونده این است که بانی (همسر جو سوانسون) مدت بسیار غیرعادی و طولانی، یعنی تقریباً هفت سال، باردار می‌ماند! از فصل اول تا فصل هفت، بانی همیشه با شکم برآمده دیده می‌شود و بالاخره در قسمت «Ocean’s Three and a Half» بچه‌اش، سوزی، را به دنیا می‌آورد.

این شوخی به شکل اغراق‌آمیزی مدت بارداری او را طولانی می‌کند تا جایی که حتی شخصیت‌ها هم گاهی آن را مسخره می‌کنند و این وضعیت به یکی از طنزهای معروف پشت‌پرده سریال تبدیل شده است. این نکته یکی از نمونه‌های بامزه از شوخی‌های غیرمنتظره و اغراق‌آمیز “Family Guy” است!

4- صدای اصلی مگ ابتدا توسط «گرتچن وینرز» ضبط شده بود.

در واقع، نقش مگ گریفین در قسمت‌های اولیه سریال توسط لِیسی چَبرت (Lacey Chabert) صداپیشگی می‌شد؛ او بازیگر نقش گرتچن وینرز در فیلم معروف Mean Girls است. بعد از فصل اول، میلا کونیس (Mila Kunis) جایگزین او شد و از آن زمان تا کنون عمده صداپیشگی مگ را بر عهده دارد.

پس اگر به اوایل سریال نگاه کنید، صدای مگ با صدای فعلی که توسط میلا کونیس اجرا می‌شود کمی متفاوت است – چون در ابتدا، لِیسی چَبرت (همان گرتچن وینرز) این نقش را اجرا می‌کرد.

3- ساخت هر قسمت از فامیلی گای تقریباً یک سال کامل زمان می‌برد.

برخلاف تصور بسیاری از بینندگان، تولید یک اپیزود انیمیشنی فامیلی گای فرآیندی طولانی و پیچیده است. از لحظه‌ای که ایده اولیه یا فیلمنامه نوشته می‌شود تا زمانی که قسمت نهایی آماده پخش شود، معمولاً حدود ۱۲ ماه طول می‌کشد.

طی این مدت، کارهای زیادی انجام می‌شوند:

  • نگارش و بازنویسی فیلمنامه
  • ضبط صدای بازیگران
  • طراحی و استوری‌بورد
  • انیمیشن‌سازی (که بخشی از آن برون‌سپاری می‌شود)
  • اضافه کردن صداگذاری و موسیقی
  • بازبینی و اصلاح نهایی

این فرآیند وقت‌گیر باعث می‌شود گاهی بعضی شوخی‌ها یا ارجاعات سریال نسبت به زمان تولید، قدیمی یا به‌روز نباشند. اما به خاطر جزئیات و کیفیت بالای انیمیشن و صدابرداری، نتیجه کار همیشه حرفه‌ای از آب درمی‌آید.

2- تقریباً هر قسمت فامیلی گای دو نسخه متفاوت دارد.

در فرآیند تولید «Family Guy»، معمولاً برای هر اپیزود دو نسخه وجود دارد:

  1. نسخه اصلی (کامل یا بدون سانسور) این نسخه حاوی تمام دیالوگ‌ها و شوخی‌هاست و همان نسخه‌ای است که توسط تیم سازنده، قبل از ارسال به شبکه ساخته می‌شود.
  2. نسخه پخش تلویزیونی (سانسور شده) وقتی اپیزود برای پخش تلویزیونی آماده می‌شود، برخی از شوخی‌ها، دیالوگ‌ها یا صحنه‌هایی که ممکن است از نظر قوانین تلویزیونی یا حساسیت‌های مخاطبان مشکل‌ساز باشند، اصلاح یا حذف می‌شوند. این موضوع به‌ویژه درباره لطیفه‌های شوک‌آور، خشونت‌آمیز یا محتوای بزرگسالانه صدق می‌کند.

گاهی نسخه دی‌وی‌دی یا نسخه دیجیتال «Family Guy» همان نسخه کامل و بدون سانسور است، در حالی که نسخه پخش تلویزیونی تعدیل‌ شده است. به همین دلیل، بینندگان گاهی اگر قسمت را از روی دی‌وی‌دی یا به‌صورت آنلاین و غیرتلویزیونی ببینند، متوجه دیالوگ‌ها یا صحنه‌های جدید و متفاوت (و حتی شوخی‌های تندتر) نسبت به نسخه تلویزیونی می‌شوند.

1- قرار بود «دروگر مرگ» (The Grim Reaper) یا همان “مرگ” در هر قسمت از فامیلی گای حضور داشته باشد.

در طراحی اولیه سریال، تیم نویسندگان و سازندگان قصد داشتند مرگ (شخصیت با شمایل شنل سیاه و داس) یکی از شخصیت‌های تکراری باشد و در تمام اپیزودها ظاهر شود. ایده این بود که مرگ در هر قسمت وارد داستان شود و نقش طنز یا حتی کلیدی ایفا کند.

اما بعد از مدتی، تیم تولید متوجه شد که این ایده برای قالب سریال مناسب نیست و حضور دائمی این شخصیت می‌تواند روند داستان‌ها را محدود کند. به همین دلیل تصمیم گرفتند مرگ فقط گاهی به عنوان مهمان ویژه به داستان برگردد. به همین خاطر است که در قسمت‌های خاص (مثل وقتی پیتر می‌میرد یا مرگ باید کسی را ببرد) این شخصیت ظاهر می‌شود و معمولاً هم باعث ایجاد لحظات طنز غیرمنتظره‌ای می‌گردد.

منبع

اشتراک‌گذاری
نقد و بررسی

نظرات خوانندگان

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا
همراه ما باشید
اینستاگرام سایت

ارایه آخرین اخبار و فیلم های ایران و جهان

تلگرام سایت

ارایه آخرین اخبار و فیلم های ایران و جهان

درخواست فیلم و سریال