بیوگرافی بریان گریفین

برایان ادوارد گریفین یک سگ لابرادور سفید ۱۰ ساله و سخنگو است که از زمانی که پیتر او را به عنوان یک سگ ولگرد از خیابان جمع کرد (طبق قسمت «برایان: پرتره‌ی یک سگ») با خانواده گریفین زندگی می‌کند. او ویژگی‌های انسان‌گونه متعددی دارد، مانند توانایی سخن گفتن هوشمندانه، رانندگی با خودرو، و راه رفتن با دو پا. در قسمت‌های «من هرگز با مرد مرده ملاقات نکردم» (I Never Met the Dead Man)، «جروم سیاه جدید است» (Jerome Is the New Black)، و در جشن پس از Stewie Griffin: The Untold Story، او عبارت «سگ باید پای کی رو بماله تا بتونه یه مارتینی خشک این‌جا گیر بیاره؟» را به کار برده است؛ جمله‌ای که شاعبه‌ی مانترای تکرارشونده برای او گرفته، هرچند خودش فقط سه بار از آن استفاده کرده است.

برایان طبع طنز تیز و زیرکی دارد. پیتر بهترین دوست اوست، با وجود این که برایان از لحاظ هوش بسیار بالاتر است. در موارد متعدد، برایان مجبور به توضیح ناتوانی پیتر در انجام کارهای مختلف، مانند چانه‌زدن سر قیمت‌ها در «مرگ بنگ بنگ چی‌تی چی‌تی» (Chitty Chitty Death Bang)، شده است. در قسمت «برایان به دانشگاه بازمی‌گردد» (Brian Goes Back to College) مشخص می‌شود که برایان به دانشگاه براون (Brown University) در ایالت رودآیلند رفته، اما فارغ‌التحصیل نشده است.

نام کامل: برایان ادوارد گریفین (Griffin به عنوان نام خانوادگی جهت احترام به او اضافه شده است)

سن: ۱۰ سال (معادل ۶۴ سال برای سگ‌ها)

حضور در اپیزودها:

در همه قسمت‌ها حضور دارد به جز قسمت‌های زیر:

  • “In Harmony’s Way”
  • “Candy Quahog Marshmallow!”
  • “Tales of Former Sports Glory”
  • “The Jersey Bore”
  • “Unzipped Code”
  • “Love Story Guy”
  • “Take This Job and Love It”

صداپیشگان:

کوتارو واتانابه (Kotaro Watanabe) (در جهان ژاپنی قسمت “Road to the Multiverse”)

ست مک‌فارلین (Seth MacFarlane)

برایان پس‌زمینه‌ای فرهیخته دارد؛ او عاشق اپرا و جَز است و از طرفداران جان کولترین (John Coltrane) به‌شمار می‌رود. برایان به زبان فرانسوی و تاگالوگ (زبان رسمی فیلیپین) مسلط است و در زبان اسپانیایی نیز مهارت دارد. او عضو انجمن منسا (MENSA) است.

برایان به آواز خواندن عشق می‌ورزد و می‌تواند بدون همراهی دیگران صدای یک چهارصدایی باربرشاپ کوارتت (Barbershop Quartet) را تقلید کند. او همچنین نویسنده‌ای پرشور است و زمانی دعوت شد برای مجله معتبر نیویورکر (The New Yorker) مطلب بنویسد، اما پس از اینکه مجله متوجه شد او از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشده، اخراجش کردند.

او همچنین نوشتن یک رمان را شروع کرد، اما پیشرفتی جز انتخاب عنوان آن یعنی Faster Than the Speed of Love و نوشتن یک خلاصه با موضوعی شبیه فیلم “Iron Eagle III” نداشت؛ همین موضوع باعث شده که استویی و لوئیس او را تمسخر کنند، و این مسئله بعدها چندین بار در طول سریال مطرح شده است.

او سیگاری است، الکلی است و اعتیاد به کوکائین را ترک کرده است. برایان متوجه شد که اعتیادش به کوکائین ریشه در رها شدنش توسط مادرش داشته و به همین خاطر به تراپیست مراجعه کرد. او همچنین بارها به خریدن، داشتن یا مصرف ماری‌جوانا در قسمت‌های مختلف اشاره کرده است. در قسمت “420” حتی یک رقص با آهنگ A Bag of Weed اجرا می‌کند.

در قسمت “It Takes a Village Idiot, and I Married One” مشخص می‌شود که یک تتوی زیگی (Ziggy)‌ دارد.

در قسمت “Brian & Stewie” نشان داده می‌شود که برایان یک اسلحه نگه داشته، فقط برای روزی که بخواهد خودکشی کند.

زادگاه و والدین

برایان در یک مزرعه در آستین تگزاس، و در میان پنج توله به دنیا آمد. نام مادرش بیسکویت (Biscuit) و پدرش سگی به نام کوکو (Coco) بود. ظاهراً مادرش او را رها کرد که همین موضوع باعث بسیاری از مشکلات شخصی برایان شده است. در قسمت “Don’t Make Me Over” برایان از پارس کردن بی‌دلیل به یک رپر مشهور خجالت زده می‌شود و این رفتار را به تربیت شدن توسط پدرش کوکو نسبت می‌دهد. در پایان همان قسمت، او عصبانی می‌شود چون فکر می‌کند فیلمبردار از خاموش کردن برنامه تلویزیونیِ سیاه‌پوستان توسط او شوکه شده؛ برایان توضیح می‌دهد که فقط به خاطر خستگی تلویزیون را خاموش کرده و نه به خاطر رنگین‌پوست بودن برنامه.

در قسمت “The Man with Two Brians” گفته می‌شود که برایان ۸ سال سن دارد.

وقتی در قسمت “Road to Rhode Island” مجددا با اولین صاحبش روبه‌رو می‌شود، درمی‌یابد که مادرش مرده و جسدش تبدیل به میز شده است! برایان و استویی جسد را می‌دزدند و برای او مراسم تشییع برپا می‌کنند؛ در این مراسم، استویی با نیت خیر اما با کلمات بی‌احساس، در وصف مادر برایان می‌گوید که چقدر “یک میز خوب” بوده است.


مرگ‌ها

در “Stewie Griffin: The Untold Story”، استویی به آینده سفر می‌کند و می‌فهمد که برایان مرده است. برایان در بهشت دیده می‌شود که همراه وینسنت ون گوگ، کرت کوبین، و ارنست همینگوی دور میز نشسته و مارتینی می‌نوشد. همگی می‌گویند که به دلایل مختلف و از سر شور و هیجان خودکشی کرده‌اند. بعداً برایان اعتراف می‌کند که علت مرگش خوردن شکلاتی بوده که از سطل زباله پیدا کرده است!

در “Back to the Pilot” یک برایان از آینده با گلوی بریده خودش را به دیگر نسخ‌های استویی و برایان ملحق می‌کند.

در “Roads to Vegas”، یک برایان “بدشانس” برای فرار از دست بدهکاربان به همراه استویی تصمیم به خودکشی می‌گیرد و از بالکن هتل وگاس استار می‌پرد. اما استویی در آخر لحظه پشیمان می‌شود و نمی‌پرد.

در قسمت “Life of Brian” برایان با ماشین تصادف می‌کند و کشته می‌شود. خانواده تصمیم می‌گیرند با زندگی جدید کنار بیایند و سگی جدید به نام وینی (Vinny) می‌خرند. استویی اما هنوز غمگین است و از بابانوئل مرکز خرید خواهگ تقاضا می‌کند برایان را برگرداند که موفق نمی‌شود. سرانجام استویی با دیدن خود سابقش در سفری به گذشته، وسیله‌ی زمان‌پد را قرض می‌گیرد تا برایان را نجات دهد.


سال‌های بزرگسالی

علاوه بر تحصیل در دانشگاه براون، برایان در قسمت “Jungle Love” در سپاه صلح خدمت کرده است. همچنین در “A Picture’s Worth a Thousand Bucks” گفته که زمانی با اندی وارهول معاشرت داشته است.


خانواده گریفین

در قسمت “Brian in Love” برایان به دلیل سرکوب احساسات عاطفی‌اش نسبت به لوئیس، دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شود. ابتدا سعی می‌کند تقصیر را گردن استویی بیاندازد اما زمانی که در فروشگاه دچار حادثه می‌شود، حقیقت آشکار می‌شود.

یکی دیگر از نشانه‌های انسان‌نگر بودن برایان، علاقه او به زنان انسان است؛ او از ابتدای سریال با چند زن رابطه عاطفی داشته و به‌شدت عاشق همسر پیتر، یعنی لوئیس است.

سن برایان در شوخی‌های مختلف، به شکل متفاوتی مطرح می‌شود. مثلاً در “Brian in Love” می‌گوید: «من هفت سالمه و اگه مراقب باشم، هفت سال دیگه هم پیش روم دارم.» برایان مدتی بی‌خانمان بود و برای پول شیشه‌ی ماشین‌ها را می‌شست تا روزی که پیتر او را پیدا کرد و به خانه گریفین‌ها در کوهاگ رود آیلند برد.

قبل از برایان، خانواده گریفین سگ سخنگوی دیگری به نام تاد (Todd) داشتند که بخاطر بیماری در ۱۵ سالگی او را از بین بردند.

ویژگی‌ها و رفتارهای سگ‌گونه

با وجود هوش انسان‌وار برایان، او هنوز ویژگی‌ها و کمبودهایی مشابه سگ‌های واقعی دارد: خودش را با زبان تمیز می‌کند و با پای عقبش کک‌ها را می‌خاراند. در تفسیر قسمت “Road to Rhode Island” تأیید کرده که دنیا را سیاه و سفید می‌بیند. از صدای به راه افتادن سیفون توالت و جاروبرقی (با وجود جاروبرقی کشیدن در “Fore Father”) می‌ترسد. نسبت به سگ ماده‌ی خاص خانواده Pewterschmidt یعنی Seabreeze نتوانست غرایزش را کنترل کند.

هرچند بلوغ رفتاری و دامنه تجربه‌هایش به اندازه‌ی یک انسان میان‌سال است، اما به عنوان سگ فقط هشت سال دارد و پیتر همواره او را بابت عمر کوتاه‌ترش دست می‌اندازد. در قسمت “Brian: Portrait of a Dog” او دچار بحران میانسالی می‌شود. در مواقعی علاقه به غذای سگ دارد: در “Chitty Chitty Death Bang” دنبال تبلیغ Chuck Wagon می‌دود و در “Barely Legal” از شدت خوشحالی با تکان دادن کیسه Dog Chow توسط مگ، به سمتش می‌دود.

در “The Thin White Line”، پیتر اشاره می‌کند که برایان ۵۰ سال زودتر از او خواهد مرد.

در “Blue Harvest” وقتی نقش چوباکا را دارد، بی‌اختیار به دنبال گوش خوک حمله‌ور می‌شود.

در “Breaking Out is Hard to Do” او هنگام نشستن در عقب ون، نمی‌تواند تعادلش را حفظ کند و اعتراف می‌کند که ذاتاً قادر به ایستادن کامل نیست.

در قسمت “Bill and Peter’s Bogus Journey” مشخص می‌شود که برایان هنوز آموزش دستشویی ندیده و مانند سایر سگ‌ها بیرون دفع می‌کند. لوئیس که از این وضعیت خسته شده، او را مجبور به پوشیدن پوشک می‌کند که برایان آن را بسیار تحقیرآمیز می‌داند. استویی با خنده به او می‌گوید که در پوشک بامزه به نظر می‌رسد و با گذشت زمان به آن عادت خواهد کرد. برایان سرانجام با دفع در باغ شهردار وست از پوشک خلاص می‌شود و لوئیس فکر می‌کند که او آموزش دیده است.

دغدغه‌های هویتی

برایان از برخی غرایز سگ بودنش خجالت‌زده و در کل درباره جایگاهش میان انسان و سگ ناامن است. در “Brian: Portrait of a Dog” حاضر نشد کارهای نمایشی تحقیرآمیز انجام دهد، حتی اگر برای برنده شدن پول لازم خانواده بود. او همچنین “بانوی و ولگرد” را بابت رفتار سگ‌وار توبیخ می‌کند.

اغلب، به دلیل سگ بودنش تحقیر می‌شود؛ مثلا زمانی که اعضای خانواده او را در حال تماشای مجلات مخصوص سگ‌ها می‌بینند شرمنده می‌شود.

در “Brian & Stewie” به استویی اعتراف می‌کند که نمی‌تواند هدفی برای زندگی‌اش پیدا کند و یک اسلحه برای روزی که شاید بخواهد خودکشی کند، نگه می‌دارد.

در قسمت “Dog Gone” اهمیت برایان برای خانواده گریفین تأکید می‌شود و او متوجه می‌شود که حضورش برای آن‌ها معنا دارد.

سوگیری‌ها و روابط میان‌نژادی

برایان گاهی اوقات رفتارها و شوخی‌های نژادپرستانه از خودش نشان می‌دهد که آنها را به پدرش نسبت می‌دهد. مثلاً در “Chick Cancer” به شوخی و با لحنی شوکه‌کننده به استویی می‌گوید: «اگه الان در بری، یک مرد سیاه‌پوست خواهی بود!» اما عمدتاً با خانواده کلِولند راحت است و دوست نزدیک کلولند محسوب می‌شود. در قسمت‌هایی به عنوان راننده تاکسی، به خاطر برنداشتن کلولند مورد سرزنش قرار می‌گیرد.

در “Peter’s Got Woods” با زن سیاه‌پوستی به نام Shauna Parks دوست می‌شود و برای تحت تأثیر قرار دادنش پیشنهاد می‌دهد نام مدرسه به “Martin Luther King High School” تغییر کند.

در نسخه پارودی “Something, Something, Something, Dark Side” نیز با خنده درباره وجود تنها یک سیاه‌پوست شوخی می‌کند.

هوش و شخصیت

برایان بسیار باهوش است و آثار مشهوری مانند اپرای Carmen و رمان‌های داستایوفسکی را دوست دارد. به بازار بورس علاقه دارد و نسخه‌های چاپ اول آثار کلاسیک ادبی را جمع‌آوری می‌کند. او گیتار، کیتار و درام نیز می‌نوازد.

شخصیت تحلیلی و عقل‌گرایش باعث دشواری در برقراری رابطه عاشقانه با افراد می‌شود و همین موضوع اغلب باعث شکست‌های عشقی او مثل ماجرای “Valentine’s Day in Quahog” است.

شغل‌ها و وضعیت مالی

در لس‌آنجلس انواع کارها را انجام داده است: گارسون، شیشه‌شور ماشین، فیلم‌نامه‌نویس و حتی کارگردان فیلم‌های پورن! در کوهاگ شغل ثابتی ندارد اما مدتی معلم جایگزین، راننده تاکسی و پلیس سگ مواد بوده است (که همانجا به کوکائین اعتیاد پیدا کرد).

با وجود شغل ثابت نداشتن، برایان توان پرداخت قبوض، داشتن ماشین و کارت اعتباری را دارد.

حافظه وقایع گذشته

برایان جزو معدود شخصیت‌هایی است که وقایع قسمت‌های قبلی را به خاطر می‌آورد؛ مثلاً پرتاب شدن به پنجره بسته را یا کتک خوردن از استویی را یادآوری می‌کند و گاهی متقابلاً تلافی می‌کند.

نگرش‌ها و باورها

برایان عقل‌گراست و غالباً نسبت به دین انتقادی برخورد می‌کند. زمانی که فرانسیس گریفین او را تهدید می‌کند، به‌طعنه می‌گوید: «خیلی مسیحیانه است! یا حرف من رو قبول کن یا آسیب می‌بینی!» در “Love, Blactually” مشخص می‌شود که مثل ست مک‌فارلین، خالق سریال، بی‌خدا و آتئیست است. در کتابخانه به دنبال کتاب “توهم خدا” نوشته ریچارد داوکینز است.

در “Not All Dogs Go To Heaven” وقتی آتئیست بودنش را بیان می‌کند، مگ او را به‌زور در معرض عموم قرار می‌دهد و باعث انزوایش تا انتهای قسمت می‌شود.

البته در قسمت‌های قدیمی‌تر گاهی نشانه‌هایی از باور به خدا دارد: در “If I’m Dyin’, I’m Lyin’” می‌گوید: «خدا عصبانی شده!»؛ در “Mr. Griffin Goes to Washington” کتاب مقدس می‌خواند؛ در “The Thin White Line” خدا را به خاطر حس بویایی‌اش شکر می‌گوید؛ در “Boys Do Cry ” به کلیسا می‌آید؛ و در “April in Quahog” هنگامی که فکر می‌کند دنیا رو به پایان است، دعا می‌کند و به سرعت انکار می‌کند. پس از آن به قولش وفا می‌کند و برای خیریه کار می‌کند.

روابط عاطفی

یک شوخی تکرارشونده در سریال، ناتوانی برایان در حفظ یک دوست‌دختر انسانی است که بیشتر بخاطر مشاوره‌های بد استویی یا ناامنی خود برایان است. طولانی‌ترین رابطه عاشقانه او با جیلین بود که بعد از تلاش ناموفق برای زندگی مشترک و دخالت‌های استویی به جدایی انجامید. پس از ازدواج جیلین، برایان تلاش آخر خود را کرد اما با شکست مواجه شد.

محبوبیت و ارتباط با شخصیت‌ها

برایان به طور کلی مورد علاقه شخصیت‌های سریال است، با یک استثنا: کوآگمایر که در “Jerome Is the New Black” به شکل مفصل دلیل نفرتش از برایان را بیان می‌کند: خودخواهی، ریاکاری سیاسی، مسخره کردن باورها، بی‌توجهی به پسر نوجوانش.

در ماجرای “Brian the Closer” نیز با وجود ظاهر دوستانه، کوآگمایر ضربه آخر را به برایان می‌زند و نشان می‌دهد که نقدهایش برخلاف دیگران از موضع واقع‌بینی و صداقت است.

نکات جالب و حاشیه‌ای درباره برایان گریفین

  • صدای اصلی: برایان تنها شخصیتی است که ست مک‌فارلین (Seth MacFarlane) برایش از صدای طبیعی خودش استفاده می‌کند؛ در حالی که برای شخصیت‌هایی چون پیتر، کوآگمایر و استویی صدای خود را تغییر می‌دهد.
  • پیوستن به خانواده گریفین: در قسمت “Brian: Portrait of a Dog” مشخص می‌شود که برایان در بزرگسالی به پیشنهاد پیتر به خانه گریفین‌ها می‌آید. اما در “The Man with Two Brians” ویدیویی از تولگی برایان نشان داده می‌شود که او پیشتر در خانه گریفین‌ها زندگی می‌کرده است. در “Short Cuts” مجدداً به داستان پذیرش او اشاره می‌شود، با این تفاوت که او دوستش “Shredder” را در پارک جا می‌گذارد. شردر در انتقام، سعی می‌کند برایان را به اخته شدن فریب دهد و موفق می‌شود یکی از بیضه‌هایش را بگیرد! هرچند در “Blind Ambition” برایان پیش‌تر اخته شده و باید قیف گردن (cone) بگذارد تا بخیه‌ها را نخورد.
  • ماشین برایان: برایان یک تویوتا پریوس نقره‌ای مدل ۲۰۰۴ می‌راند. شماره پلاک او “BRI-D0G” است و یک برچسب “Kucinich 04” (کمپین ریاست‌جمهوری دنیس کوسینچ) روی سپر دیده می‌شود.
  • حضور در سریال‌های دیگر: برایان اولین شخصیت Family Guy بود که در قسمتی از سریال American Dad! حضور پیدا کرد (“The People vs. Martin Sugar”). او در حال نوشیدن مارتینی جلوی دادگاه دیده می‌شود و با استن اسمیت بحث می‌کند.
  • اسم میانی H. در “H. Brian Griffin”: توضیح داده شده که “H” معنای خاصی ندارد؛ صرفاً برای القای شخصیت خودشیفته و متظاهر برایان اضافه شده است.
  • گرایش سیاسی: در “Brian & Stewie” برایان فاش می‌کند که در انتخابات به جان مک‌کین رأی داده است.
  • عبارت مشهور (کچ‌فرِیز): جمله معروف برایان: «Whose leg do I have to hump to get a martini around here?» (پا یا پای چه کسی را باید مالش بدهم تا یک مارتینی گیرم بیاید؟) اولین بار در “I Never Met the Dead Man” بیان شد و بعدها در قسمت‌های مختلف به شکل‌های متنوع برای چیزهای دیگر هم استفاده شده است:
    • O’Brian (گوسفند) برای یک پیمانه گینس در “Peter’s Two Dads”
    • New Brian برای آغوش گرفتن در “The Man with Two Brians”
    • Vinny برای نوشیدنی آمارِتو در “Christmas Guy” (که واژه “hump” را با “gagoosh” جایگزین می‌کند)
  • حذف موقت از داستان: پس از مرگش در “Life of Brian”، برایان حتی در قسمت “In Harmony’s Way” نامی از او برده نمی‌شود. همچنین در “Candy Quahog Marshmallow!” نیز حضوری ندارد.
  • حساب توییتر: در “The D in Apartment 23” فاش می‌شود نام کاربری توئیتر برایان @d0gbackwards است. این حساب از اکتبر ۲۰۱۶ به طور رسمی برای این شخصیت فعال شده است.
اشتراک‌گذاری
نقد و بررسی

نظرات خوانندگان

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا
همراه ما باشید
اینستاگرام سایت

ارایه آخرین اخبار و فیلم های ایران و جهان

تلگرام سایت

ارایه آخرین اخبار و فیلم های ایران و جهان

درخواست فیلم و سریال